X
تبلیغات

طراحی سایت

قالب وبلاگ

سایت رسمی شیتوریو هانکوریو مشهد

طراحی سایت


سایت رسمی شیتوریو هانکوریو مشهد
 
سایت کاراته باشگاه کارگران مشهد
نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیستم مهر 1389 توسط محمدرضا عرب

با سلام به سایت شیتوریو هانکوریو کاراته خوش امدید



نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیستم مهر 1389 توسط محمدرضا عرب

بزرگان کاراته


مردان بزرگ هرگز فراموش نمی‌شوند، اولین پیشگامان کاراته مردان بزرگی بودند که این هنر را پایه‌ریزی‌ و بتدریج آن را به تکامل رساندند. امروزه بوضوح مشاهده می‌شود که زندگی آنها محصول هنرشان و هنرشان نیز محصول زنــدگــی آنان بوده است. طــــی چـنـد نسل کاراته‌کــاهای امروزی این مسئولیت را به ارث بـــرده‌اند که خاطرات آنان را همواره زنده نگه دارند.


اولین گروه از اساتید اُکیناوایی که کاراته را به ژاپن معرفی کردند از راست به چپ: تایرا، ناکازونه، مابونی، موتوبو، فوناکوشی، اُتسوکا، تویاما. توکیو، دهه 30 میلادی

------------------------------------------------------------

مختصری از تاریخچه کاراته

تصویری منصوب به بودی‌دارماقبل از اينكه كاراته در اُکیناوا متولد شود، انواع مختلفی از هنرهای رزمی در چین تمرین می‌شد. در جنوب چین (منظور جزیره تایوان یا همان چین‌تایپه است) با روش آهسته و در عین حال محکم و قوی، و در شمال چین (سرزمین اصلی) با تکیه بر سرعت عمل، تکینک‌های مختلف را اجرا و تمرین می‌کردند. ریشه‌ی تمامی این روش‌ها به معبد شائولین بر می‌گردد که بنیانگذار آن راهبی بود به نام بودی‌دارما. بعدها این دو روش (شمالی و جنوبی) هر یک به نوبه‌ی خود تأثیر بسزایی در هنر رزمی جزیره‌ی اُکیناوا (کاراته)‌ گذاردند.

آغاز کاراته در اُکیناوا مدیون زحمات شخصی بود به نام کوآنگ شانگ فو (در زبان ژاپنی کوسانکو و با لحجه‌ی اُکیناوایی کوشوکون). وی که متخصص روش شمالی کمپوی چینی (چو آن فا) بود بعنوان نماینده امپراطوری چین (مستشار نظامی) وارد شهر شوری در اُکیناوا شد و برای اولین بار این هنر را به شخصی به نام ساکوگاوا آموزش داد، (در کتاب اُکیناوا، جزیره‌ی کاراته نوشته‌ی جرج الکساندر اینطور نیز اضافه شده است که چاتان‌یارا در اواخر عمر خود و در جهت تبادل دانسته‌های خویش اوقات زیادی را با کوسانکو می‌گذراند). ساکوگاوا قبل از شاگردی نزد کوسانکو، توده (کاراته‌ی اولیه) را از استاد تاکاهارا فراگرفته بود و نهایتاً او نیز تمامی اندوخته‌های خود را در کاراته به سوکون ماتسومورا (بوشی) انتقال داد.

تصویری منصوب به کوآنگ شانگ فو - کوسانکوکوسانکو اصلی را در آموزش کاراته بنا گذاشته بود که بر اساس آن تکنیک‌ها را با کاتا می‌آموخت. برای مثال وقتی به شاگردی می‌گفت با نوک انگشتان ضربه بزن کاتای گوجوشی‌هو را تمرین می‌داد. در حقیقت در آن زمان کاتا در رأس تمرینات کاراته قرار داشت که از طریق آن به اهداف والای فیزیکی و روحی می‌رسیدند.

کوسانکو کاتایی را به نام خود ابداع کرده بود که بعدها فوناکوشی در سبک خود اسم این کاتا را به کانکو برگرداند (شاید بخاطر جو ضد چینی که در آنزمان در ژاپن حاکم بود، این نام و برخی نام‌های دیگر دچار تغییر شده باشند). کاتای کوسانکو که در سبک‌ها و انجمن‌های مختلف با نام‌ها و اشکال متفاوتی خوانده و تمرین می‌شود در حقیقت همان چیزی است که نماینده امپراطوری چین در آن زمان به ساکوگاوا آموزش ‌داده بود.

گیچین فوناکوشی در کنار استاد آنکو ایتوسوماتسومورا که بنیانگذار و پیشرو در مکتب شوری شناخته می‌شود، شاگردان بسیاری داشت که معروفترین آنها آنکو ایتوسو بود. ایتوسو معلم آموزش و پرورش و یکی از اساتید معروف شهر شوری بود که نقش عمده‌ای در توسعه و گسترش کاراته در آن زمان داشت. او از همان کاتای کوسانکو که از ماتسومورا فرا گرفته بود پنج کاتا استخراج و تدوین نمود و عقیده داشت فراگیری این پنج کاتا برای نوآموزان کاراته بهتر و راحت‌تر می‌باشد و این پنج کاتا را پینان (هیان) نامید. همچنین او خالق کاتاهای مختلف دیگری مانند روهای، گوجوشیهو، جیون، ... می‌باشد.
بر خلاف تصور عده‌ای (اعضای انجمن کاراته ژاپن J.K.A که با تبلیغات فراوان استاد فوناکوشی را به جهانیان پدر کاراته معرفی نمودند)، این استاد ایتوسو است که بعد از تلاش‌های فراوانش برای ورود کاراته به مدارس اُکیناوا، نزد همگان به پدر کاراته‌ی مدرن شناخته شده است.

استاد گیچین فوناکوشیفوناکوشی، مابونی، هاناشیرو، چی‌بانا و چوتوکو کیان از اساتید معروف شهر شوری که بعدها از خود سبک‌هایی را نیز به جا گذاشتند افتخار شاگردی ایتوسو را داشتند.

فوناکوشی در خوشنویسی و نیز سرودن اشعار به زبان چینی شهرتی داشت، (تابلوهای خوشنویسی شده خود را با نام شوتو امضاء می‌کرد). وی زمانیکه به توکیو مهاجرت کرد با همکاری جیگورو کانو (بنیانگذار جودو) محلی را برای آموزش کاراته ایجاد نمود. از آنجا که در زبان ژاپنی مکان را کان می‌نامند، مکتب یا سبک فوناکوشی (در واقع شوتو) شوتوکان نامیده شد.

در اُکیناوا و در همسایگی شهر شوری شهری بود به نام ناها و هیگااُنـّا یکی از اساتید بزرگی که نقش عمده‌ای در شکل گیری روش ناهاته داشت در آنجا زندگی می‌کرد.

کانریو هیگائونــّــابر خلاف شباهت ظاهری، روش‌هایی که در شهر ناها تمرین می‌شد به طور کلی با روش‌های شهر شوری تفاوت داشت و علت این اختلاف را نیز می‌توان تفاوت روش‌های کمپوی چینی دانست. به عبارتی روش‌های جنوبی کمپوی چینی وارد شهر ناها شد و روش‌های شمالی کمپوی چینی وارد شهر شوری، و این فرق شوری و ناها باعث تفاوت‌هایی در کاراته‌ی امروزی شده است.

از آنجاییکه در جنوب چین سبک تای‌چی چوان توسعه بیشتری داشت در کاتاهای روش ناها همانند تای‌چی چوان تنفس عمیق و حرکات آرام به وفور دیده می‌شود، مانند کاتاهای سانچین، سی‌ان‌چین، سوپارین‌پی،‌ ... که در ناها تدوین یا به شکل امروزی تغییر شکل داده شدند. جیون، باسای، گوجوشیهو و نای‌فانچین از کاتاهایی هستند که ماتسومورا یا ایتوسو آنها را در شوری ابداع کرده بودند.

در روش ناها بیشتر از فرم ایستادن سانچین‌داچی به همراه حرکاتی آرام و در عین حال پر قدرت به همراه تمرینات شدید تنفسی استفاده و اجرا می‌شدند. دفاع‌ها نیز بیشتر حالت دورانی داشتند، ولی در روش شوری بیشتر از فرم‌های ایستادن ذنکوتسو داچی و نکو‌آشی داچی به همراه حرکات سریع و انفجاری استفاده می‌‌شد. با این تفاوتهایی که این دو روش نسبت به یکدیگر داشتند نام روش شوری را شوری‌ته و نام روش ناها را ناهاته گذاردند.

کنوا مابونیشوری‌ته و ناهاته در واقع دو روش اصلی کاراته در اُکیناوا بودند. بعدها سبک‌هاییکه در اُکیناوا و یا ژاپن ابداع گردیدند یا منشاء شوری‌ته داشتند و یا ناهاته و یا ترکیبی از این دو.

استاد مابونی سبکی را ابداع کرد که ترکیبی از این دو روش یعنی شوری‌ته و ناهاته بود. وی مدتی در شهر شوری زیر نظر استاد ایتوسو به فراگیری کاراته پرداخت، سپس به ناها رفته و روش ناهاته را از استاد هیگائونا فرا گرفت. بعد از مرگ این دو استاد کلمه شی را از کانجی (نگارش چینی) نام ایتوسو و کلمه تو را از کانجی نام هیگائونا گرفته و نام شیتوریو را برای سبک ابداعی خود که در واقع ترکیبی از روش ایتوسو و هیگائونا بود گذارد.

در شهر دیگری به نام توماری که در نزدیکی شهر شوری می‌باشد روش دیگری که بیشتر شبیه به شوری‌ته بود تمرین می‌شد که بعدها به روش توماری‌ته شناخته شد. از کوساکو ماتسومورا بعنوان بنیانگذار و مروّج این روش نام می‌برند. تقریباً نود درصد تکنیک‌ها و کاتاهای روش توماری‌ته شبیه به شوری‌ته و فقط ده درصد علائم و حالتهای ناهاته در آن مشاهده می‌شود.
اُنسو، نی‌سی‌شی (نی‌جوشیهو) و توماری وانشو از کاتاهای روش توماری‌ته محسوب می‌شوند.

بعدها شوری‌ته و توماری‌ته چون از لحاظ شباهت ظاهری در اجرای تکنیک‌ها بسیار به هم نزدیک بودند به روش شورین‌ریو Shurin Ryu و ناهاته به روش شورِی‌ریو Shurei Ryu معروف گشتند.

در شهر ناها یکی از معروف‌ترین شاگردان استاد هیگااونا، میاگی نام داشت. وی علاوه بر اینکه نزد استادش روش ناهاته را تمرین می‌کرد خود نیز به منظور فراگیری سایر هنرهای رزمی سفرهایی بسیار به جنوب کشور چین و جزیره تایوان داشت. پس از مرگ هیگائونا، میاگی روشی را به نام گوجوریو ابداع و به شاگردان آموزش داد. البته روش‌های دیگری که ریشه ناهاته دارند مانند اُاِچی ریو و ... در ناها به وجود آمدند ولی در دراز مدت نتوانستند همانند گوجو ریو توسعه پیدا کنند.

استادان اُتسوکا، ناکایاما و مانزو ایواتاکاراته در دهه 20 میلادی از طرف انجمن هنرهای رزمی ژاپن (بوتوکوکای) به رسمیت و متعاقباً کاراته به عنوان شاخه‌ای از بودو شناخته شد.

مدت کمی قبل از آغاز رقابت‌های المپیک توکیو به سال 1964، کمیته ملی المپیک ژاپن از چهار تن از اساتید معروف کاراته در آن زمان دعوت نمود تا اساسنامه فدراسیون کاراته را تنظیم نمایند و بعبارتی پایه‌گذار فدراسیون کاراته ژاپن باشند. آن چهار تن بدین قرار بودند؛ ماساتوشی ناکایاما، هیرونوری اُتسوکا، گوگن یاماگوچی و مانزو ایواتا که به ترتیب نمایندگان سبک‌های شوتوکان، وادو ریو، گوجو ریو و شیتو ریو بودند.
با تلاش و همت آنها کاراته دارای فدراسیون شد و الگویی گردید برای تشکیل سایر فدراسیون‌های کاراته در دیگر کشورها و نیز فدراسیون جهانی کاراته.

------------------------------------------------------------

معنی کاراته 空手

کاراته به زبان اوکیناوایی یعنی دست خالی که به آن (( تودو

)) یا (( دست تانگ )) نیز می گفتند . اصیل ترین مکان هایی

که بر سر این هنر رقابت شدید داشته اند دو شهر (( شوری

)) و (( ناها )) بودند که هنر به جا مانده از آنها به نام ((

شورینه )) و (( ناهاته )) معروف شده است

------------------------------------------------------------

‌آيا مي‌دانيد اولين‌ كمربند سياه‌ كاراته‌ در ايران‌ چه‌ كسي‌ بود؟

استاد كاتوزيان‌ اولين‌ كمربند سياه‌ كاراته‌ در ايران
مرتضي‌ كاتوزيان‌ نقاش‌ و هنرمند طراز اول‌ كشور اولين‌ كسي‌ بود كه‌ در سال‌ 1349 درجه‌ كمربند سياه‌ كاراته‌ را از بنيانگذار كاراته‌ در ايران‌ گرفت.
مرتضي‌ كاتوزيان‌ تمرين‌ كاراته‌ را در سال‌ 1346 آغاز كرد و پس‌ از 6 ماه‌ اولين‌ كمربند رسمي‌ آن‌ زمان‌ همين‌ «كمربند سبز» را به‌ كمربست‌ و يك‌ سال‌ و نيم‌ بعد كمربند قهوه‌اي‌ شد.
استاد كاتوزيان‌ مي‌گويد پس‌ از يك‌ سال‌ و نيم‌ كه‌ مي‌خواستم‌ براي‌ كمربند قهوه‌اي‌ امتحان‌ بدهم. مطابق‌ قاعده‌ روز 8 كاتا اجرا كردم‌ و بايستي‌ در مبارزه‌ سه‌ دقيقه‌اي‌ همه‌ كمربند سبزهاي‌ كلاس‌ را كه‌ آن‌ موقع‌ چند نفر بيشتر نبودند مي‌بردم، واقعا دست‌ و پا براي‌ آدم‌ نمي‌ماند، بچه‌ها مثل‌ امروز نازك‌ نارنجي‌ نبودند مابا دنده‌ شكسته‌ هم‌ مبارزه‌ مي‌كرديم‌ با عشق‌ و علاقه‌ تمرين‌ مي‌كرديم‌ براي‌ كمربند سياه‌ 12 كاتا به‌ اجرا مي‌گذاشتيم‌ و چندين‌ مبارزه‌ سه‌ دقيقه‌اي‌ ضمنا بايد همزمان‌ با دو كمربند سبز هم‌ مبارزه‌ مي‌كرديم‌ و همه‌ قهوه‌اي‌هاي‌ كلاس‌ را مي‌برديم، مبارزه‌ هماهنگ‌ و همزمان‌ با دو كمربند سبز بسيار سنگين‌تر از مبارزه، يك‌ كمربند قهوه‌اي‌ بود، بيشتر آن‌ بچه‌ها ديگر الان‌ خيلي‌ بزرگ‌ شده‌اند، ما به‌ شيوه‌ ايپون‌ كوميته‌ عادت‌ كرده‌ بوديم‌ ايپون‌ كوميته‌ براي‌ ساختن‌ كاراته‌ كا ضروري‌ است‌ كاراته‌ كارا جنگنده‌ بار مي‌آورد، هيچ‌ چيز در كوميته‌ اثر اين‌ شيوه‌ كار را ندارد البته‌ ما در كوميته‌ با بچه‌ها اخلاق‌ و جوانمردي‌ و نه‌ خشونت‌ را در دستور كارمان‌ قرار داده‌ بوديم‌ من‌ هميشه‌ حافظ‌ امنيت‌ و سلامت‌ بچه‌ها بودم‌ و درجه‌ پايين‌ها هرگز از ضرباتم‌ صدمه‌ نمي‌ديدند و اگر كسي‌ هم‌ ديد هرگز عمدي‌ در كار نبود.كاراته‌ براي‌ من‌ يك‌ حالت‌ تقدس‌ داشت، يك‌ حالت‌ روحاني‌

-------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------

دریافت فایل

اجرای کاتای سوپارین‌پی از استاد کنوا مابونی (Gif Animation)

برای دریافت لوگوی شیتوریو اینجا را کلیک کنید.

فرهنگ کوچک کاراته

علائم و اشارات داور

کتاب قوانین داوری در مسابقات کاراته

نمونه جدول مسابقات و جداول ثبت امتیاز


-------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------

کاتاهای شیتوریو  - فقط جهت استفاده و ذخیره‌سازی در گوشی تلفن همراه

اجرای کاتا در مسابقات


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیستم مهر 1389 توسط محمدرضا عرب

كمربند هاي شيتوريو

1-سفيد

2زرد

3نارنجي

4سبز

5آبي

6قهوه اي

7مشكي دان يك

مفهوم كمربند هاي كاراته

سفيد رنگ پاكي و سادگي و صفاي قلب ميباشد ويعني ذهن هنر جو از هر گونه تكنيك پاك است

زرد:به معني طلوع خورشيد و نشان دهنده مردان قوي تازه ظهور كرده می باشد.

نارنجي:به رنگ غروب خورشيدوبه معناي پختگي و كامل شدن هنرجو ميباشد

سبز:به به رنگ شكوفايي يك نهال وتازه بودن است

آبي:به معناي رنگ آسمان و اقيانوس ميباشد هنرجو تمايلش به سمت افق نشانه رفته است وذهنش به بازي درياها

قهوه اي:رنگ زمين ورنگ استحكام است يعني هنر جو در حال تكميل وكامل شدن است

مشكي"به معناي تاريكي شب و كامل شدن فرد است او بايد با اين رنگ به ياد بيارد كه با رنگ زرد اول روشنايي شروع كرده و با تاريكي شب به اتمام ميرسد.

داچي ها(ايستادن در كاراته)

زنكو تسو داجي:ايستادن متمايل به جلو،پا جلو شكسته و پاي عقب از زانو نمي شكند.

سانچين داچي:ايستادن حالت ساعت شني،يك داچي قدرتمند براي تمرينات تنفسي.

شيگو داچي:پاها دو برابر عرض شانه باز مي شود و پنجه هادرجه به بيرون است،نشت روي زانو ها انجام ميشود.

نكو آشي داچي:ايستادن پا گربه اي ،يك پا روي پنجه و پاشنه آن از زمين بلند ميشود وپاي ديگر روي زمين به صورت درجه است.

كيبا داچي:پنجه ها به جلو و مستقيم است

سي سان داچي.

رنو جي داچي.

كوكوتسو داچي:ايستادن متمايل به جلو

تسوري آشي داچي:ايستادن به شكل مرغ ماهيخوار

كاگه داچي:ايستادن ضربدري

فودو داچي:ايستادن ريشه اي

يوي داچي:غايستادن معمولي

موسو بي داچي:پاشنه چسبيده به هم و پنجه ها درجه به بيرون باز مي شوند.

هايسكو داچي:ايستادن خبر دار

-------------------------------------------------------------

تاكتيك هاي كوميته

سن‌سن نو سن

در چنین وضعیتی شما و حریف هر دو آماده و قصد حمله را دارید. حمله شما بایستی در یک چشم به هم زدن و در فاصله زمانی بین تمرکز ذهنی حریف بر روی حمله و اجرای تکنیک مورد نظر وی صورت بگیرد. به عبارت ساده‌تر شما زمانی حمله‌تان را شروع می‌کنید که حریف به فکر حمله ‌کردن می‌باشد و زمانیکه تکنیک شما به روی هدف مورد نظر رسیده که حریفتان در ابتدای شروع حمله خود می‌باشد.

Sen no Sen سن نو سن

در سن‌نوسن شما و حریف تقریباً بطور همزمان حمله می‌کنید. آگاهی شما نسبت به قصد حریف در حمله به شما این اجازه را می‌دهد تا قدری سریعتر از وی حمله کرده و ضربه خود را قبل از وی وارد کنید. این استراتژی به دِآی یا دِآشی نیز مشهور است. مثال خوب و روشن از سن‌نوسن، هانگِکی است که یکی از اصول پنجگانه دفاعی در شیتوریو کاراته می‌باشد.

Go no Sen گو نو سن

در چنین وضعیتی می‌بایست آرامش خود را حفظ کرده و حریف را به دقت زیر نظر بگیرید. دفاع شما بایستی یک عکس‌العمل ناخودآگاه در مقابل ضربه حریف باشد و بایستی قبل از بازگشت حریف به وضعیت اولیه، به او حمله کنید. در شیتوریو کاراته، راکـّا، ریوسویی، تِنی و کوشـّین به عنوان زیر مجموعه‌های اصلی گو نو سن محسوب می‌گردند.

------------------------------------------------------------------------------

چگونگی ضربات در کاراته

در كاراته كنترلي و از جمله در سبكهاي شوتوکان و شیتوریو قدرت دست و پا با توجه به محل ضربه بالاترين مقدار قدرت را توليد مي كند. موضوع قابل اهميت دراين كاراته ، عمل تمركز يا

(kime ) است كه نكته اصلي در هر تكنيك براي ايجاد حداكثر قدرت ذهني و فيزيكي مي باشد.

در طول تمركز ، تمامي عضلات بدن به نهايت قدرت و سختي ممكنه مي رسد . در مسابقات در صورت عدم كنترل ، اين ضربات ممكن است موجب مجروح شدن حريف مقابل شود كه براي ما نتيجه خوبي ندارد. در سيستم كنترلي ، يك ضربه دست با سرعت حدود 14متر در ثانيه و معادل 900كيلوگرم به طرف صورت حريف زده مي شود كه اگر شدت آن از يك تماس جزئي كه در قانون مشخص شده است ، بيشتر باشد، طبق قانون w.k.f به ما اخطار(( چوكوك )) مي دهند و اگر از اين حد بيشتر باشد ، اخطار با جريمه ،(( كي كو كو )) كه امتياز ايپون است ، به امتيازات حريف اضافه مي شود ، و اگر دوباره تكرار شود و صدمه ديگري به حريف وارد كنيم ، به ما اخطار (( هان سوكوچوئي)) مي دهند، كه در اين صورت يك امتياز نيهون به امتيازات حريف اضافه مي شود و مي تواند تا مرز اخطار (( هانسوكو )) پيش برود كه در نهايت اخراج ما از مسابقه و برنده شدن حريف است. در سيستم كنترلي يك چنين وضعيتي است كه بايد ضربات با حداكثر سرعت و قدرت به طرف صورت حريف پرتاب شود ، ولي نبايد هيچ گونه آسيبي به او وارد شود . حال اگر قرار باشد اين ضربات آسيب برساند ، هر كسي مي تواند اين كار را انجام دهد و كسي كه مي تواند ضربات خود را كنترل كند ، هنر كاراته اسپورت را دارا مي باشد.

------------------------------------------------------------------------------

زوكي

‍زوكى مادر تكنيك هاى دست در كاراته مى باشد. يك كاراته كا بايد اين تكنيك را با حد اكثر قدرت ، سرعت و تمركز انجام دهد.

در هنگام زدن اين تكنيك بايد مواظب بود تا مچ دست به هنگام برخورد به بدن حريف خم نشود.

چودان زوكى به ضربه ى زوكى گفته مى شود كه به آب گاه حريف برخرد مى كند.

جودان زوكى به ضربه ى زوكى گفته مى شود كه به بينى حريف برخرد مى كند.

نيهان زوكى به دو ضربه ى زوكى پشت سر هم با مكثى اندك گفته مى شود كه به آب گاه حريف برخورد مى كند.

سامبن زوكى به سه ضربه ى زوكى پشت سر هم با مكثى اندك گفته مى شود كه اولى به بينى حريف و دو زوكى بعد به آب گاه او برخرد مى كنند.

------------------------------------------------------------

كيهون

آغاز همه جيز اتحاد و يگانگي است.

كيهون يا اصول كاراته دو،مجموعه اي بسيار منظم و دقيق است كه پايه و شالوده ي كاراته بر آن استوار است.ايستادن ها –ضربه ها-دفاع ها – وطريقه ي راه رفتن در كيهون آموزش داده مي شود كيهون كليد ورود به كاتاست.تفاوت جزئي سبك ها از كيهون سر چشمه مي گيرد.


-------------------------------------------------------------

اوكه ها(دفاع هاي دست و پا)

جوادن اوكه:دفاع سر كه دست هابه صورت 45درجه بالا سر قرار ميگيرد.

گدان باراي:دفاع پائين

هاي شو اوكه:دفاع با پشت دست

يو كواو كه شي تي باراي:دفاع تركيبي چودان اوكه وگدان باراي

سوتو اوكه:دفاع از داخل به خارج

شو تو اوكه:دفاع با تيغه دست

مورو تو اوكه:دفاع دوبل

ريو شوتسو اوكه:دفاع بوسيله ي گرفتن دست يا پا حريف

كاگه اوكه:دفاع ضربدري

تيشو اوكه:دفاع با كف دست

اوسائي اوكه:دفاع فشاري

فوري ا.كه.

امپي اوكه:دفاع با آرنج

نامي گا آشي: بلند كردن وجابه جايي پاها و داي ها

======================================

مواردي در  مورد گرم كردن

گرم کردن یکی از اصول علمی تمرینات محسوب می شود که هر ورزشکار می بایست به آن توجه داشته باشد.

از مهمترین مزیت های گرم کردن صحیح، قبل از شروع تمرین،جلوگیری از آسیب ها و بهبود فعالیت در رکوردها می باشد.

الف- زمان  گرم کردن بدن : با توجه به ورزش مورد نظر متفاوت     می باشد و بطور کلی زمان گرم کردن حداکثر تا 20 دقیقه توصیه می شود که البته اگر شاخص سن بالا باشد این زمان کمی بیشتر خواهد شد.

ب- چگونه بدن را گرم کنیم: نحوه گرم کردن به نوع رشته ورزشی بستگی دارد. در گرم کردن حداکثر ضربان قلب ورزشکار باید به 120 برسد و بهتر است که بالاتر از آن نرود چون باعث خستگی ورزشکار شده و کارائی اش را در تمرین پایین خواهد آورد. زمان گرم کردن هرچه به اجرای تمرین نزدیکتر باشد کارایی یهتری دارد.طبق تحقیقات بعمل آمده اثر گرم کردن در بدن 15 تا 20 دقیقه بطور موثر می ماند .

برای گرم کردن بدن می توان از حرکات زیر استفاده کرد.

1-   حرکات کششی

2-   دوهای نرم و دوهای آرام

3-   نرمش های آرام

4-   حرکات بالستیک(تابی)

5-   حرکات انعطافی

در گرم کردن برای جلوگیری از آسیب دیدن عضلات بدن باید توجه بیشتری به عضلات آسیب پذیر بدن مانند عضلات پشت ران یا همسترینک.عضله دو قلوی پشت پا،کمرو پشت داشت .

ج:نتیجه گرم کردن صحیح بدن:

1-حرکات کششی بدون درد باعث تحریک گیرنده های داخل عضله از نظر فیزیولوژیک شده و دمای بدن را بالا می برد وباعث بالا رفتن

سوخت و ساز شده و انتقال عصبی سریع تر می گردد و اکسیژن زودتر به سمت عضله آزاد می شود.

2- از چسبندگی عضلات کم شده و بر دامنه حرکتی عضله افزوده      می گردد.

3- باعث افزایش تحریک پذیری واحدهای عصبی می شود

4- گرم کردن تاحدی در بهبود رکورد مناسب موثر است

------------------------------------------------------------------------------

كاتا

يك كاتا يك زندگي است.

كاتا جادوي جاودانه كاراته است.كاتا از اركان مهم كاراته است،جايگاه او بعد از كيهون و قبل از مبارزه

است.يادگيري فيزيك كاتا يك بحث است و فراگيري بونكاي و فلسفه آن چيز ديگري است.براي شناخت كاتا

تنها يك راه حل وجود دارد و آن تمرين و تكرار چنديد هزار بارهي كاتاست.كاتا شكل فرم كاراته است.جايي

است كه روح،ذهن و بدن را با هم يكپارچه مي سازد.

-----------------------------------------------------------------------------

مفاهيم اساسي در آمادگي بي هوازي

بي هوازي

واژه بي هوازي به مفهوم در غياب اكسيژن و يا بدون اكسيژن است.

انرژي بي هوازي

انرژي بي هوازي ،انرژي ايت كه از طريق دستگاه هاي بي هوازي توليد انرژي كه نياز به حضور اكسيژن تنفسي ندارد ،توليد ميشود.

-----------------------------------------------------------------------------

فعاليت بي هوازي

فعاليت هايي كه شدت آنها به حذي است كه بدن براي توليد انرژي قادر به استفاده از اكسيژن تنفسي نباشد و انرژي مورد نياز از مسيرهاي بدون اكسيژن تامين شود،فعاليت هاي بي هوازي ناميده مي شوند.فعاليت هاي كوتاه مدت مانند دو هايتامتر شناي متر،پرش ها و پرتاب ها نمونه هايي از اين فعاليت ها هستند.مدت اجراي اين فعاليت ها كه با حداكثر شدت انجام مي شود زير دقيقه است.به طور كلي ،فعاليت هايي كه با شدت حداكثر و زير 10ثانيه به طول مي انجامد،از دستگاه فسفاژن و فعاليت هاي كه بين دقيقه طول مي كشد از اسيد لاكتيك(گليكوليتيك)براي تامين انرژي مورد نياز استفاده ميكنند.بايد توجه داشت كه بين استفاده از دستگاه هاي فسفاژن و اسيد لاكتيك مرزي مشخص وجود ندارد،ولي آنچه مسلم درفعاليت هايي كه با شدت بالا زير ثانيه اجرا مي شود،دستگاه فسفاژن غالب است

---------------------------------------------

اوچي ها(ضربات دست و پا)

تكنيكهاي دست

چودان زوكي: ضربه مستقيم مشت به قسمت مياني

جودان زوكي: ضربه مستقيم مشت به قسمت سر

گياكوزوكي: : ضربه مشت مخالف

امپي اوچي:ضربه با آرنج

شوتو اوچي:ضربه با تيغه دست

هايشو اوچي:ضربه با پشت دست

شوتوساگوتسواوچي: :ضربه با تيغه دست به ترقوه ي حريف

توهو اوچي:ضربه با قسمت داخلي دست

تتسويي اوچي:ضربه با قسمت بيروني دست در حالت مشت


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیستم مهر 1389 توسط محمدرضا عرب

بونکای کاتای سی‌ان‌چین

سی‌ان‌چین، بونکای شماره 2
سی‌ان‌چین، بونکای شماره 1
سی‌ان‌چین، بونکای شماره 4
سی‌ان‌چین، بونکای شماره 3

سی‌ان‌چین، بونکای شماره 6
سی‌ان‌چین، بونکای شماره 5

سی‌ان‌چین، بونکای شماره 8
سی‌ان‌چین، بونکای شماره 7


------------------------------------------------------------------------------

صدمات و ضربات مشت به ناحیه جودان

بسیاری از صدمات در رقابتها قابل پیش‌گیری می‌باشند. مبارزین (شرکت‌کنندگان در مسابقه) و داوران می‌توانند به ایجاد محیطی امن و سالم در تورنمنت‌ها کمک کنند. همراه با افزایش چشمگیر افرادی که وارد دنیای کاراته می‌شوند، سلامتی و امنیت در درجه اول اهمیت قرار می‌گیرد. در طول سالیان دراز آزمایشهای زیادی بر روی تجهیزات حفاظتی صورت گرفته است ولی تکنیک‌های زیبا، کنترل شده و داوری خوب و قدرتمند، هنوز به عنوان بهترین تدابیر حفاظتی محسوب می‌شوند. برای داور بسیار ضروری است که مسابقه را کاملاً تحت کنترل داشته باشد و قادر به تشخیص و پیش‌بینی حرکات شرکت‌کنندگان در مسابقه باشد.

صدمات حاصل از ضربه به سر و صورت بسیار شایع است و ضربات لگد به صورت اغلب صدمات جدی و خطرناکی را بدنبال دارد. داور می‌بایست قادر به ارزیابی و سنجش ضربه‌ی خطای ورزشکار بر روی حریف باشد و اخطار مناسب را بدهد. مهمتر آنکه داور بایستی تکنیک امتیازآور را ببیند و امتیاز مناسب را نیز بدهد.

شاید در طول تمرینات برایمان اتفاق افتاده باشد که از کسی بخواهیم تا در حالت ایستاده به شکم‌مان ضربه‌ی مشتی را وارد کند و از این طریق میزان قدرت عضلات شکم خود را تحت آزمایش قرار دهیم ولی چند نفر از ما چنین ضرباتی را بر روی صورت خود آزمایش کرده‌ایم؟ بدین خاطر ما به مانند داوران از ضربات مشت قوی به صورت چشم‌پوشی می‌کنیم و برای ضربات مشت نسبتاً ضعیف و غیر مؤثر بر روی بدن امتیاز ایپون می‌دهیم!!! در این زمینه چه فکر می‌کنیم؟

حتی داوران حرفه‌ای اغلب اوقات قادر به ارزیابی ضربات مشت به خوبی کنترل شده‌ی جودان نمی‌باشند. در نتیجه هنگامی که مبارزی، ضربه‌ی جودان به صورتش اصابت می‌کند، داور یامه داده و اخطار می‌دهد. در مقابل هنگامی که چنین ضربه‌ای بر روی بدن اصابت می‌کند، داور یامه داده و امتیاز می‌دهد. البته ارزیابی و تشخیص ضربات مشت و لگد به ناحیه چودان بسیار آسان است چرا که، با تماس قوی و صدایی محکم همراه می‌باشند. به عبارت دیگر ضربات جودان بایستی با تماس کوچک و حتی بدون تماس اجرا شوند در نتیجه صدای ضربات مشخص نیست و تشخیص و ارزیابی این تکنیک‌ها مشکل‌تر است.

داور بایستی در برابر زدوخورد و درگیری‌های ایجاد شده بین شرکت‌کنندگان در مسابقه آگاهی و هوشیاری کاملی داشته باشد و اگر به یک ضربه‌ی خوب جودان امتیاز ندهد، در نتیجه دیر یا زود مسابقه گره می‌خورد و طرفین به هم آسیب می‌رسانند. همچنین داوران بایستی از تفاوت بین درجات تماس در رده‌های سنی بزرگسالان، امید و جوانان آگاه باشند. اگر به عنوان داور به ضربات و تماس پی‌در‌پی به صورت امتیاز دهید، شرکت‌کنندگان آن را به عنوان یک اصل و سند می‌پذیرند و در نتیجه این کار شما موجب تشدید صدمات و تماس‌های صورت می‌گردد. در مورد جوانان بسیار مهم است که پنل داوری آگاهی کاملی از قوانین حاکم بر شدت تماس بر بدن داشته باشند و بر شدت اجرای ضربات، دقیق و حساس باشند.

------------------------------------------------------------

اعمال ممنوعه

به بخش 8 قوانین و مقررات، مجدداً نظری بی‌اندازید. بایستی به تمامی اعمال ممنوعه (و نه تنها خطاهای مربوط به ناحیه صورت) آگاهی کامل داشته باشید و به شرکت‌کننده‌ای که این قوانین را نقض می‌کند اخطار دهید. ضربات پای قوی به ناحیه سینه، کشاله‌ی ران، زانو و کفل‌ می‌تواند بسیار خطرناک باشد و ممکن است تأثیر ناتوان کننده‌ی آنها بیشتر از یک ضربه‌ی مشت در دهان باشد.

تکنیک‌های پرتابی و صدمات وارده

از آنجائیکه گرفتن حریف و پرتاب نمودن وی تحت شرایطی مجاز می‌باشد در نتیجه وظیفه مربیان است که شاگردان خود را برای اجرای چنین تکنیک‌هایی آماده کنند. مبارزی که تکنیک پرتابی‌ای را اجرا می‌کند بایستی این تکنیک را تحت شرایط مندرج در بخش‌های 6 و 8 قوانین و مقررات اجرا نماید. اگر مبارزی یک تکنیک پرتابی را بر اساس شرایط قید شده اجرا نماید و طرف مقابل به دلیل فرود نامناسب خود، صدمه ببیند در نتیجه خود، مسئول خواهد بود و مبارز اجرا کننده‌ی تکنیک جریمه نخواهد شد. خود صدمه‌رسانی در نتیجه‌ی پرتاب توسط مبارز و فرود شخص صدمه دیده (بی‌احتیاط) بر روی بازو یا آرنج و یا گرفتن پرتاب‌کننده و انداختن وی بر روی خود حاصل می‌گردد.

یک وضعیت بالقوه خطرناک زمانی حاصل می‌شود که یک مبارز هر دو پای طرف مقابل را گرفته و وی را بر روی کمر به زمین می‌زند. بر اساس بند 10 (ی) قسمت توضیحات از بخش 8 قوانین و مقررات،‌ حریف را بایستی در طول مدت پرتاب نگه داشت و این فرودی سالم و بی‌خطر خواهد بود. از آنجاییکه اطمینان از فرودی بی‌خطر مشکل می‌باشد، در نتیجه چنین پرتابی در دسته‌های (کاتاگوری) ممنوعه جای می‌گیرد. اگر صدمه‌ای حاصل شود خطا از نوع دسته (کاتاگوری) 1 خواهد بود ولی اگر صدمه‌ای حاصل نشود و یا فرآیند پرتاب توسط داور قطع شود در نتیجه، تحت شرایط مندرج در بخش 8، کاتاگوری 2، بند 6 خطا از نوع دسته (کاتاگوری) 2 خواهد بود. لازم به ذکر است که چنین تکنیک‌های پرتابی‌ای غیرمجاز نمی‌باشد و نوعی از پرتاب است که اجرای آن عامل سرنوشت‌سازی نیز محسوب می‌گردد.

------------------------------------------------------------

موبوبی

اخطار یا جریمه موبوبی زمانی داده می‌شود که مبارز در نتیجه‌ی خطا و یا قصور خود، دچار صدمه و آسیب‌دیدگی می‌گردد. بر اساس بند 16 (ع) قسمت توضیحات، بخش 8 کتاب قوانین و مقررات، اگر مبارزی یک ضربه‌‌ با تماس شدید را دریافت کند و یا دچار صدمه گردد و مشخص باشد که در نتیجه‌ی بی‌احتیاطی خودش بوده، داور خطایی از دسته (کاتاگوری) 2 به وی خواهد داد، و امکان دارد که خطا و جریمه‌ی مربوط به حریف مقابل را کاهش داده یا صرف نظر کند.

مبارزی که در نتیجه بی‌احتیاطی خود، صدمه می‌بیند و به منظور گمراه کردن هیأت داوری سعی در نشان دادن تأثیر بیش از حد ضربه بنماید (تمارض)، ممکن است که اخطار یا جریمه موبوبی و برای تمارض نیز اخطاری دیگر (مجموعاً دو اخطار) بگیرد. چرا که هردو خطا را با هم مرتکب شده است. قابل ذکر است که تحت هیچ شرایطی، تکنیکی که با تماس شدید و بیش از حد همراه است، امتیازی در پی نخواهد داشت.

------------------------------------------------------------

گرفتن حریف

بسیاری از داوران نه تنها به مبارزین اجازه گرفتن با هر دو دست را می‌دهند، بلکه اجازه‌ی هل دادن، کشتی گرفتن بدون تلاش برای کسب امتیاز و ... را نیز می‌دهند. بسیاری دیگر از داوران نیز به محض اینکه مبارزین یکدیگر را بگیرند و یا سعی در پرتاب یکدیگر بنمایند، فوراً اخطار می‌دهند. مبارزین بایست مبارزه کنند و سعی نمایند نسبت به آنچه اجرا می‌کنند، آگاهی داشته و قوانین را موبه‌مو و با دقت اجرا نمایند.

------------------------------------------------------------------------------

حرکات و علائم

بعضی اوقات، داوران با تجربه بعنوان مقصران اصلی محسوب می‌گردند و حرکات و علائم غیرمجاز و بی‌هدفی از خود نشان می‌دهند. به یاد داشته باشید که پرسنل تابلوی امتیازات در مسابقات ملی، بین‌المللی و نیز حتی جهانی اغلب افرادی کم‌تجربه می‌باشند. در نتیجه به دلیل اینکه حرکات و علائم داوران مبهم و بی‌هدف می‌باشد، پرسنل تابلوی امتیازات با مشکلات بزرگی روبرو خواهند شد. خود را مورد بازبینی قرار دهید شاید زمان آن رسیده است که تغییراتی در خود ایجاد کنید. برای داوران بسیار مهم است که علائم و حرکات مشخص و هدفمندی از خود نشان دهند.

================================

مطلب

نکاتی در مورد پرورش سرعت

 

در هنگام تقویت سرعت در اجرای تکنیک‌های خود، نکات زیر را به خاطر داشته باشید.

•اجرای یک تکنیک باید اساساً از لحاظ فیزیکی سریع باشد. تا زمانی که بر مدل اساسی فیزیکی (اجرای صحیح تکنیک) تسلط نیافته‌اید، سعی در تقویت سرعت نکنید. اگر نیاز دارید که درباره مکانیزم‌های اجرای یک مهارت تمرین کنید و یا آن را بدون فرم صحیح بیومکانیکی اجرا می‌کنید، امکان شما برای تقویت سرعت محدود می‌شود.

•آرام باشید. پرورش سرعت از لحظه شروع تا لحظه اصابت نیازمند آرامش است. در لحظه اصابت با حداکثر قدرت، عضلات باید قدری منقبض شوند و بعد دوباره آرام گردند تا سریعاً ریکاوری حاصل شود.

•وضعیت سالم بدن را باز یابید. استراحت و توقف بین اجرا برای تقویت سرعت ضروری است. اگر تنها یک تکنیک را تمرین می‌کنید، مثلاً ضربه اوراماواشی گری، فاصله بین ضربات می‌تواند کوتاه و حداکثر تا 10 ثانیه باشد. اما اگر روی تکنیک‌های ترکیبی تمرین می‌کنید، مدت زمان بیشتری از بین دفعات تکرار مکث کنید تا خیلی زود خسته و کوفته نشوید.

•اول تمرین کنید، آخرتمرین کنید! در مورد زمان تمرینات سرعتی در طول یک جلسه تمرینی دو تئوری وجود دارد. بسیاری از متخصصان، پرورش سرعت را در ابتدای جلسه توصیه می‌‌کنند چون خسته نیستید و عضلات تازه و سرحال است. اگر از انعطاف‌پذیری و استقامت کافی برخوردار باشید و بتوانید به راحتی ریکاوری شوید، این توصیه خوبی است. اما دو ایراد بر پرورش سرعت در ابتدای جلسه تمرینی وارد است: شاید خیلی زیاد خسته شوید و نتوانید تمرینات بعدی را خوب اجرا کنید و نیز ممکن است عضلاتتان سفت و کشیده شوند و نتوانید از حداکثر توانایی خود استفاده کنید. تمرین مهارت‌های سرعتی نزدیک به انتهای یک جلسه تمرینی به این معناست که عضلاتتان شل‌تر هستند و گرچه شما کمی از شادابی‌تان را از دست داده‌اید، اما استراحت کردن برایتان آسانتر می‌شود. نهایتاً پرورش و ازدیاد سرعت را مناسب شیوه اجرای خود تنظیم کنید.

•از تعداد تکرارهای کم استفاده نمایید. دفعات تکرار در هر تکنیک را پایین (کمتر از 10 بار) و کیفیت هر تکرار را بالا نگه دارید. هر تکنیک را صحیح،‌ با تمرکز کافی و قوی انجام دهید و بین تکرارها نیز تمرکز کنید (متوالی و بی‌وقفه انجام ندهید).

•سرعت را حس کنید. با اجرای هر تکرار شاید این نکته را بیابید که یک تکرار سریع، احساس متفاوتی از دیگر تکرارها ایجاد می‌کند. سعی کنید این احساس را ایجاد کنید.

•کمی هم استراحت کنید. در طول تمرینات سرعتی شاید حس کنید که به یک سد سرعت برخورد کرده‌اید، سرعتی که می‌توانید آن را مرتباً تکرار کنید اما نمی‌توانید از آن پیشی بگیرید. در این مواقع چند روز از تمرینات سرعتی دست بکشید. به جای تمرین آن تکنیک هر روز زمان بیشتری را به مجسم کردن موفقیت تازه در سد سرعت اختصاص دهید. بعد زمانی که به تمرین سرعت بازگشتید، کار خود را با ذهنی باطراوت و بشاش و با نیت کسب موفقیت تازه در سطح جدیدی شروع کنید. فکر شما باید بر محدویت‌های بدنتان غلبه کند.

خود را از نظر روحی آماده کنید. اگر فکر می‌کنید که هنوز نمی‌توانید در سرعت گام تازه‌ای بردارید، سعی کنید مسابقات دوستانه‌ای در پایان جلسات تمرینی با دیگر شاگردان داشته باشید. گاهی اوقات کمی تقویت فکر یا تغییر دورنما، تنها چیزی است که برای دست یافتن به موفقیت نیاز دارید.

در تمریناتتان جدی و کوشا باشید.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تظاهر به صدمه

هنگامی که یک مبارز تظاهر به صدمه می‌کند و هیأت داوران تشخیص می‌دهند که تکنیک صحیح و امتیازآور بوده است در نتیجه داور و قضات نه تنها بایستی به تکنیک امتیاز دهند بلکه مبارزی را که تظاهر کرده است را نیز جریمه کند. اگر تکنیکی امتیازآور و صحیح بوده است پس بخوبی کنترل شده، در نتیجه صدمه‌ای ایجاد نکرده است. بنابراین مبارز قصد تضاهر به آسیب‌دیدگی که وجود ندارد و یا شدت ضربه‌ی زیادی که انجام نشده است را دارد که هیأت داوران را در ارزیابی دچار مشکل می‌کند. مجدداً مروری بر بندهای 6 (و)، 7 (ز) و 8 (ح) قسمت توضیحات بخش 8 قوانین و مقررات داشته باشید.

------------------------------------------------------------------------------

قانون ده ثانیه

یکی از قوانین ناشناخته که اغلب از آن برداشت غلط حاصل می‌شود قانون ده ثانیه است. در حقیقت اگر کسی این قانون را به دقت مطالعه کرده باشد، فهم و درک آن بسیار آسان خواهد بود. بر طبق این قانون هر مبارزی که می‌افتد،‌ پرتاب می‌شود و یا بر زمین زده می‌شود و اگر طی 10 ثانیه به وضعیت اولیه خود (‌سر پا بودن) باز نگردد، دیگر صلاحیت ادامه مسابقه را نخواهد داشت و خود‌بخود از مسابقات (تورنمنت) نیز حذف می‌گردد.

کلید واژه‌های این قانون عبارتند از: افتادن، پرتاب شدن و نقش بر زمین شدن. پس اگر مبارزی نه برزمین بی‌افتد و نه پرتاب شود و یا نقش زمین گردد در نتیجه این قانون در مورد وی اجرا نمی‌شود و زمان نیز محاسبه نمی‌گردد. نقش زمین شدن (ناک دان) به وضعیتی اطلاق می‌گردد که مبارز به سختی و جدی بر زمین کوبیده شود. این وضعیت، حالتی که مبارز به آرامی تعادلش را از دست می‌دهد و می‌افتد و به دلیل انقباض عضلانی، قادر به ایستادن نیست را شامل نمی‌گردد. این قانون به دو دلیل وضع شده است؛ یکی برای جلوگیری از تقلب در بُرد شرکت‌کنندگان مسابقه، و دیگری جهت سلامتی و ایمنی شرکت‌کنندگان صدمه دیده. مفهوم اصلی این قانون نوعی از جریمه برای مبارزین صدمه‌دیده و غیر صدمه‌دیده نمی‌باشد.

اگر یکی از شرایط اجرای این قانون فراهم گردد و زمان ده ثانیه هم شروع به محاسبه شود، مبارزی که برزمین افتاده است ضرورتاً لازم نیست بر سر جایگاه اصلی خود برگردد بلکه فقط بایستی بلند شود (در شرایط کاملاً ایستاده)، تا زمانی که داور علامتی به نشانه توقف زمان را نشان دهد.

بالاتر از همه اینکه به یاد داشته باشید، مبارز صدمه دیده به خدمات پزشکی نیازمند می‌باشد، منتظر نمانید تا 10 ثانیه به پایان برسد بعد پزشک را صدا بزنید. اولین مسئولیت شما درخواست کمک پزشکی در زمان نیاز می‌باشد. شما می‌توانید با صدای سوت خود، پزشک مسئول را به صحنه مسابقه فرا خوانید.

------------------------------------------------------------

کنترل‌کننده‌های تاتامی (در ایران سرداور گفته می‌شود)

وظیقه کنترل‌کننده‌ی تاتامی، اطمینان از این موضوع است که داور و قضات در محل اصلی خود مستقر شده‌اند، و همچنین نظارت بر عملکرد آنها می‌باشد. آنها همچنین باید گزارش روزانه مسئولین تحت نظارت خود را به کمیته‌ی داوران ارائه نمایند. گزارش نامطلوب ممکن است به تعلیق داور و یا قاضی و یا اجبار وی به کسب صلاحیت و آموزش مجدد، منجر گردد. پس در این مورد کاملاً هوشیار و آگاه باشید.

--------------------------------------------------------------

قضاوت در کاتا (داوری کاتا)

ما چه چیزی را قضاوت می‌کنیم؟ هنر رزمی یا تئاتر؟ قوانین بطور آشکار حاکی از آن می‌باشند که ما کاتاهای چهار سبک اصلی کاراته‌ی سنتی را قضاوت می‌کنیم. کاتا نمایشی از قدرت، سرعت، تنفس صحیح و فهم معانی آن می‌باشد. در بند 1 از بخش 5 فصل مربوط به قوانین کاتا، کاتا را اینطور تعریف می‌کند؛ کاتا، رقص یا اجرای نمایش نیست. کاتا همواره باید با ارزش‌ها و اصول سنتی عجین باشد. کاتا به معنای واقعی کلمه بایستی یک مبارزه‌ی واقعی همراه با نمایش تمرکز، قدرت و تأثیر بالقوه تکنیک‌های موجود در خود باشد. کاتا بایست نمایشی از قدرت، توان،‌ سرعت و همچنین زیبایی، ریتم و تعادل باشد. آیا این همان چیزی است که می‌بینیم؟

بخش 5 با نام معیارهای تصمیم‌گیری، حاکی از آن است که قضات می‌بایست به دنبال موارد زیر ‌باشند:

  1. نمایش معنای حقیقی کاتا.
  2. فهم تکنیک براساس اجرای بونکای کاتا.
  3. زمان مناسب، ریتم صحیح، سرعت، تعادل و تمرکز قدرت (کیمه).
  4. استفاده صحیح و مناسب از تنفس برای کمک به کیمه.
  5. تمرکز و توجه به اجرای کاتا (چاکوگان).
  6. استقرار صحیح (داچی) همراه با انقباض درست پاها و گذارن تمامی کف پا بر روی زمین.
  7. انقباض صحیح شکم (هارا) و همچنین بالا نبردن کفل‌ها در حین حرکت.
  8. اجرای فرم صحیح تکنیک (کیهون) بر اساس اجرای تکنیک‌های سبک مجری کاتا.
  9. در ارزیابی کاتا باید موارد دیگری نیز مانند دشواری اجرای کاتا در نظر گرفته شود.

چند معیار دیگری نیز وجود دارند که به هنگام قضاوت، بایستی مدنظر واقع شوند. شما هیچ زمان رقابت یک سبک علیه سبک دیگر را قضاوت نمی‌کنید، بلکه شما مهارت‌های فنی یک شرکت‌کننده در مسابقه را مطابق معیارهای قید شده قضاوت می‌کنید. بر طبق تجربه‌ی من، بیشترین موارد قصور، غفلت و یا سوء تعبیر در اشارات 1، 2، 7، 8 و تعاریف موجود در بند 1 بخش 5 (معیارهای تصمیم‌گیری) می‌باشند.

کاتای تیمی

در اجرای کاتای تیمی نبایست هیچ نوع حرکت خارجی انجام داد. اغلب تیم‌ها برای هماهنگی بین اعضاء از تنفس غیر صحیح، کلفت و رسا استفاده می‌کنند. حرکات خارجی همچنین شامل کوبیدن پا بر زمین و ضربه به لباس کاراته (گی) می‌باشد. کاتا بایستی هماهنگ با هم شروع و پایان یابد.

------------------------------------------------------------

بونکای

برطبق قوانین، تیم‌های فینالیست باید نمایش مفهوم کاتا (بونکای) را اجرا نمایند. بعبارتی دیگر‌ بونکای به معنی فهمیدن مفهوم کاتاست. عقیده و تصمیم من مبتی بر نوشتن قوانین جدید در جهت تشویق و ایجاد خلاقیت و نوآوری در رقابت‌های کاتا بوده و بسیاری از تیم‌ها نیز بطور کامل در این زمینه طرفدار و مشتاق بوده‌اند. قابل انکار نیست که اجرا‌های خوب، زیبا و قوی‌ای از کاتاهای مختلف تا به حال دیده‌ایم ولی آنها بطور کامل از مسیری که عیناً بیانگر مفهوم دقیق کاتا است فاصله گرفته‌اند. این عامل از یک سو و قضاوت غیرحرفه‌ای از سوی دیگر با هم ترکیب و همراه شده‌اند که در این میان قضات بیشتر بونکای، با اجرای ملودراماتیک و نمایشی را انتخاب کرده و تمایلی به بونکای با اجرای واقعی و حقیقی را ندارند. نتیجه امر، افزایش و گسترش تکنیک‌های پرتابی جودو (به عقیده من کاتای اونسو در شوتوکان، حرکات زیادی از توموئه ناگه در خود دارد) و جهش‌های نمایشی و ژیمناستیکی و دیگر نتایجی است که در حقیقت هیچ ارتباطی با اجرای کاتا ندارند. البته مفاهیم بسیاری از تکنیک‌های کاتا در خود کاتا مخفی و پنهان می‌باشند، بنابراین بونکای کاتا تفاسیر متفاوت زیادی را شامل می‌باشند ولی با این وجود،‌ بین تفسیر و تخیل محض، تفاوت‌هایی وجود دارد.

قضاوت در مسابقات چند سبکی،‌ بسیار مشکل است ولی قضات کاتا نبایستی این رقابت را براساس روش و سبک خود قضاوت کنند بلکه آنها بایستی این رقابت را براساس معیارها و قوانین مربوط به مسابقات، قضاوت کنند.

دروازه قوانین به روی عقاید و تفسیرهای شخصی باز نمی‌باشد. موارد جدید و زیادی وجود دارند که به قوانین کاتا به مرور زمان اضافه می‌شوند. آنها را مطالعه و بعد از درک صحیح، بکار ببرید.

-------------------------------------------------------------

كياي كشيدن


به طور خلاصه باید گفت، کیای فریادی است که از ناحیه داخلی شکم و نزدیک به ناف نشأت می گیرد و همراه با تخلیه نفس است (مانند حالتی که یک اتومبیل را هل می دهیم).

یک کیای درست دارای خصوصیات زیر است:
1- ریه و شکم به طور کامل از هوا تخلیه می شود.
2- ماهیچه های شكم منقبض شده و در مقابل ضربه دارای آمادگی و مقاومت می شوند.
3- فریادی است که همراه تخلیه هواست و هیچگونه تاثیر منفی و خراشی به حنجره و گلو وارد نمی کند.
4- هیچ کلمه خاصی شنیده نمی شود. در این خصوص شنیده می شود که بعضی از کاراته کارهای تازه کار، خود کلمه کیای را با فریاد و صدای بلند اظهار می کنند که کاملاً اشتباه است. در موارد دیگری دیده شده که برخی کاراته کاها از الفاظ خاصی استفاده می کنند که علاوه بر اینکه هدف اصلی کیای را ایفا نمی کند، بعضاً مضحک نیز می باشد. صداهایی شبیه تیک، تیت، سیش و نظایر آن.

باید به خاطر داشت به طور کلی اهدافی که از کیای مد نظر است به شرح ذیل می باشد:
الف- ایجاد ترس و دلهره در حریف
ب- ایجاد روحیه و اعتماد به نفس در خود
ج- آمادگی بدن برای دریافت ضربات احتمالی با آسیب و درد کمتر
د- تقویت تکنیک اجرا شده

در پایان توجه به این نکته لازم است که کیای به عنوان یک تکنیک محسوب نمی شود بلکه فریادی است که دقیقاً همزمان با اجرای تکنیک و با خصوصیاتی که ذکر شد اجرا می گردد و کیای کشیدن زودتر یا دیرتر، یعنی قبل و بعد از اجرای تکنیک صحیح نیست و خاصیتی ندارد.

نشان شیتوریو


نشان خانواده مابونی و لوگوی رسمی سبک شیتوریواين نشان متعلق به خانواده كنوا مابونی می‌باشد و نشان دهنده و بيانگر توازن و هماهنگی است و همچنين دو نفر (به زبان ژاپنی هيتو) را نشان می‌دهد كه در رابطه و همكاری با يكديگر، صلح را در جهان حفظ می‌کنند. پس از مرگ استاد مابونی، اين علامت به عنوان نشان رسمی شيتوريو كاراته‌دو انتخاب شد كه هدف و مقصد بنيانگذار اين سبك را بيان می‌کند

نام شیتو ترکیبی از کلمات "ایتو با تلفظ شی " و "هیگاشی با تلفظ تو " است که کلمات اول اسامی استــادان مـابــونـــی یعنــــی استاد "ایتوسو 糸州" و استاد "هیگائونا 東恩納، یا هیگاشی‌اونا" است که بعد از مرگشان برای ادای احترام به آنان نام" شیتو ریو 糸東道" را به روی سبک ابداعی خود که در ابتدا "هانکو ریو" نام داشت گذارد.

"در تصویر زیر استاد کنوا مابونی را در دوجوی خود و درحالی که شمشیر خانوادگی که میراث نیاکان او می‌باشد را به دست گرفته، ملاحظه می‌کنید. پشت سر وی نشان خانوادگی مابونی دیده می‌شود که مدتی بعد با کمی تغییر نشان رسمی شیتوریو گردید"



نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیستم مهر 1389 توسط محمدرضا عرب

ا

اسامی کاتاهای شیتوریو کاراته‌

 

آنکو ایتوسو

کنوا مابونی

کانریو هیگااُنـّا

هیان شودان
هیان نی‌دان
هیان سان‌دان
هیان یون‌دان
هیان گودان
باسای دای
باسای شو
چین‌تی
چین‌تو
جی‌این
جیون
جی‌ته

کوشوکو دای
کوشوکو شو
شی‌هو کوشوکو
نای‌فانچین شودان
نای‌فانچین نی‌دان
نای‌فانچین سان‌دان
روهای شودان
روهای نی‌دان
روهای سان‌دان
گوجوشی‌هو
وانسو

آئویاگی
جوروکو
میوجو
شین‌پا
ماتسوکاذه
شین‌سی
شين‌سی نی

کورورونفا
سایفا
سانچین
سان‌سه‌رو
سی‌ان‌چین
سی‌پای
سی‌سان
شی‌سوچین
سو‌په‌رین‌پی

 

سی‌شو آراگاکی

سوکون ماتسومورا

چاتان یارا

گو كن‌كی

نی‌سی‌شی
سوچین
اُنشو
وانسو
باسای

باسای
سی‌سان
روهای

کوسانکو

هاكوچو
نی‌پای‌پو
پاپورن

 

کیهون کاتاها

شی‌هو اوکه
جونی نو كاتا ایچی
جونی نو كاتا نی
جونی نو كاتا سان
هیجی‌آته گوهو
تن‌شین‌هاپـّو

 

 


جرائم

چوکوکو(اخطار):اخطاری است که برای توجه دادن به فرد خاطی برای خطایی کوچک داده

میشود

کی کوکو:جریمه ای است که به موجب ا ن یک امتیاز به امتیازات حریف اضافه میشود

هانسوکوچویی :جریمه ای که به موجب ان دو امتیازحریف اضافه میشود این جریمه به

مبارزی تعلق می گیرد که قبلا جریمه کی کوکو را در همان دسته جرائم گرفته میشود

هانسوکو:در هنگام وقوع خطای جدی در اثر اجرای ضربه شدید که شرایط فیزیکی مبارز را

به صفر رسانده باشد به طور مستقیم به بازیکن خاطی داده میشود و وی از بازی اخراج

میشود

شیکاکو:جریمه ای است که در هنگام عدم اطاعت هر یک از مبا رزین از داور و یاداشتن

رفتاری غیر ورزشی ویا نشان دادن حرکتی غیر مناسب به شخص خاطی داده میشود شیکاکو

به معنای (به بیرون برو) است

توضیحات

خطاهای دسته ی۱ را با دسته ٢ نمی توان جمع کرد


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیستم مهر 1389 توسط محمدرضا عرب
ضربات دست در كاراته

گیاکو زوکی مائه ته زوکی
فوری زوکی شوتی زوکی
تاته زوکی موروته زوکی
کاگی زوکی اورا زوکی
هیجی آته هیجی آته
اُتوشی هیجی آته هیجی آته
کنتسویی اوچی یوکو هیجی آته
هایشو اوچی اورا اوچی
شوتو اوچی شوتو اوچی
هایتو اوچی اُتوشی کنتسویی اوچی

-----------------------------------------------------------------------------

معرفي سبك هاي ورزش كاراته


كاتاهای بزرگ چهار سبك اصلی كاراته جهان:


شوتوكان(21 كاتا): باسای دای، باسای شو، كانكودای، كانكوشو، تكی شودان، تكی نیدان، تكی ساندان، هانگت سو، جیته، ان پی، گانكاكو، جیون، سوچین، نی جوشیهوشو، گوجوشیهودای، گوجوشیهوشو، چینته، اونسو، می كیو، وان كان، جی ان.


گوجوریو(10 كاتا): سانچین، سایفا، سی چین، شی سوچین، سانسرو، سی سان، سی پای، كورورونفا، سوپاریمپی، تنشو.


وادوریو(11 كاتا): كوشانكو، نای هانچی، سی شان، چین تو، پاسای، نی سی شی، روهای، وانشو، جیون، جیته، سوپاریمپی.


شیتوریو(43 كاتا): جیته، جیون، جین، ماتسو كازه، وانشو، روهای، باسای دای، باسای شو، توماری باسای، ماتسومورا باسای، كوشوكودای، كوشوكوشو، كوشوكوشیهو، چین ته، سی انچن، سوچین، نی سی شی، گوجوشیهو، اونشو، سی سان، نای فانچین شودان، نای فانچین نیدان، نای فانچین ساندان، آئویاگی(سی ریو)، جوروكو، نی پای پو، سانچین، تنشو، سی پای، سان سی رو، سایفا، شی سوچین، كورورونفا، سوپاریمپی، هاكوچو، پاچو، هیكو، پای كو، آنان، آنانكو، پاپورن، چاتان یاراكوشانكو.

-------------------------------------------------------------

نکاتی درباره اجرای کاتا

  • سعی نکنید که تمام حرکات را سریع انجام دهید، هر حرکت نیازمند سرعت و موقعیت خود می‌باشد

  • در همه حال به هارا توجه کرده و تمرکز داشته باشید.
  • دهان خود را ببندید و از منقبض شدن ماهیچه‌های صورت جلوگیری کنید

  • بدن خود را بسته نگه ندارید
  • با توجه به رعایت کردن "زنجیره‌ی سینتیک" در حرکت (در هنگام اجرای تکنیک)، سعی نمایید کل ب
  • د
  • ن خود را یک قالب (یک جا) حرکت دهید
  • در مورد ارتباط بین کیهون،‌ کاتا و کومیته آگاهی لازم را داشته باشی
  • د.
  • بارها تمرین کنید و خستگی را به خود راه ندهید.

  • ---------------------------------------------------------
  • -طریقه ي شمارش اعداد ژاپنی

يك = ايچي

دو= ني

سه= سان

چهار= يون(شي)

پنج= گو

شش= روك

هفت= نانا(شيچي)

هشت= هاچي

نه= كيو

ده= جيو

براي بالاتر از ده، به روش زير عمل شود:

يازده= ده و يك =جيو ايچي

دوازده= ده و دو = جيو ني

سيزده= ده و سه = جيو سان

چهارده= ده و چهار =جيو شي يا جيو يون

پانزده= ده و پنج = جيو گو

شانزده= ده و شش = جيو روكو

هفده=ده وهفت = جيو نانا يا جيو شيچي

هجده= ده و هشت =جيو هاچي

نوزده= ده و نه =جيو كيو

براي اعداد از 20 الي 99 بايد به روش زير عمل شود.

براي مثال :

بيست و چهار=دو دهتا و چهار =ني جيو شي

سی و شش= سه دهتا وشش=سان جيوروكو

چهل و سه=چهار دهتاو سه=يون جيو سان

هفتاد و يک=هفت دهتا و يك = نانا جيو ايچي

نود و نه = نه دهتا و نه = كيو جيو كيو

بعضي از استثنا ها به صورت زير است:

1- از " شي" به جاي " 4" فقط در حالت يك رقمي استفاده شود. بنابراين از " شي" يا " يون " در بقيه موارد استفاده مي شود، اما براي 4000،400،40،000 از يون استفاده شود.

2- از " شيچي" براي " 7" فقط در حالت يك رقمي استفاده شود. بنابراين از " شيچي" يا" نانا" در بقيه موارد استفاده مي شود، اما براي 000،7000،700،70 از " نانا" استفاده شود

100 
hyaku
200 - 
nihyaku
300 - 
sanbyaku
400 – 
yonhyaku
500 - 
gohyaku
600  
roppyaku
700 - 
nanahyaku
800 - 
happyaku
900 - 
kyūhyaku

1000
sen or issen
2000 - 
にせん
nisen
3000 - 
さんぜん
sanzen
4000 - 
よんせん
yonsen
5000 - 
ごせん
gosen
6000 - 
ろくせん
rokusen
7000 - 
ななせん
nanasen
8000 - 
はっせん
hassen
9000 - 
きゅうせん
kyūsen

10000 – いちまん
ichiman
100000 – 
じゅうまん
jūman
1000000 – 
ひゃくまん
hyakuman
10000000 – 
いっせんまん
issenman




عدد صد میلیون را در زبان ژاپنی
いちおく یا ichioku می گویند.

100000000 – いちおく
100000000 – 
いちおく


ichioku

--------------------------------------------

ری اس

مسلماً شاگردان مطالب استاد را بخوبی ياد نمی‌گرفتند چرا كه بخش مهمی از مفهوم "ری" گوش دادن و توجه كردن بسيار زياد به استاد است. بدون "ری" كاراته می‌توانست بسيار خطرناك نيز باشد چرا كه همكاری كردن جهت كسب اطمينان از امن بودن محيط كلاس كاراته، يكی ديگر از بخشهای مهم مفهوم "ری" است و بدون آن شاگردان احساس آزادی می‌كنند كه جراحاتی غير ضروری وارد كرده و يا در كلاس ناهماهنگی و مزاحمت به وجود می‌آورند. در كاراته همانند جامعه، روابط صحيح، سليس و روان بين انسانها و مكالمات آنها بستگی زياد دارد به اعمال احترام و تواضع نسبت به يكديگر.

روشی كه شاگردان كاراته برای ادای احترام به كار می‌برند، تعظيم كردن است. شاگرد، قبل و بعد از كلاس، به استاد تعظيم می‌كند. شاگردان قبل از شروع كار به يكديگر نيز تعظيم می‌كنند. حتی قبل و بعد از مسابقات، كه در آن شركت كننده‌ها سخت ترين تلاش خود را برای برنده شدن اعمال می‌كنند، به يكديگر تعظيم می‌كنند كه نشان دهنده احترام متقابل است به وسيله اجرای "ری" در كلاس كاراته، شاگردان و استادان اعلام می‌دارند كه از داشتن اين فرصت برای يادگيری از يكديگر، قدردانی می‌كنند.هنگامی كه همشاگردی‌‌ها در كلاس كاراته به همديگر تعظيم می‌كنند و مراتب احترام و تواضع را به يكديگر نشان می‌دهند، در واقع مفاهيم سخت كاركردن و انضباط را كه هر كس بايد در كاراته رعايت كند، بهتر درك می‌كنند. با احترام گذاشتن به كلاس و لباس فرم "گی"، شاگردان از داشتن آنها قدردانی می‌كنند. به خاطر بسپاريد كه همه انسانها به اندازه كافی خوشبخت و خوش شانس نيستند كه بتوانند كاراته را فرا گيرند.

چنانچه اصول "ری" را در زندگی خارج از كلاس كاراته به كار بريد، يك انسان با انضباط و اتيكت به حساب می‌آييد. با انجام ری، هنگامی كه از مهمانانی كه به خانه‌تان آمده‌اند تشكر می‌كنيد به اين معناست كه از تلاش و زحماتی كه آنان متقبل شده‌اند تا در مهمانی خانه شما شركت كنند، سپاسگزاری می‌كنيد. هنگامی كه در سر ميز غذا اصول ری را رعايت می‌كنيد، در واقع به مهمانان احترام گذاشته‌اید چرا كه لحظات خوب و خوشايندی را با آنها سپری كرده‌ايد و وقتی كه به اجرای "ری" در كلاس كاراته عادت كرديد، سعی كنيد آن را در زندگی روزمره هم به كار بريد و هيچگاه به افراد و يا اشياء به عنوان چيزهای بخشيده شده به شما، نگاه نكنيد. اين روح ری است

.-------------------------------------------------------------------

اُس

افرادی كه كاراته تمرين می‌كنند، اغلب اوقات كلمه "اُس" را به كار می‌برند. گاهی اين كلمه را با صدا و لحن صحبت كردن عادی به كار می‌برند و گاهی هنگام ادای آن تا حدودی فرياد می‌كشند. اين كلمه می‌تواند در موارد مختلفی به كار برده شود: سلام، خداحافظ، بله، بسيار خوب و يا می‌فهمم و متوجه هستم. مهم نيست كه اين كلمه چگونه بيان شود، موضوع مهم اين است كه كلمه اُس يكی از درسهای بسيار مهم كاراته است.

بخش اول كلمه، "اُ" به معنای فشار آوردن و هل دادن است كه مفهوم آن عبارت است از "تلاش صدرصد". بخش دوم كلمه "س" به معنای "تحمل كردن و بردباری" است. از تركيب معنای دو بخش اين كلمه، به مفهوم "التزام داشتن به بردباری" میرسیم. از طرفی "سو" به تنهايی می‌تواند به معنای "ساكت بودن" نيز باشد و معانی "شمشير يا تيغ" و "قلب" را نيز در بر دارد. بنابراين می‌توان گفت كه منظور ژاپنی‌ها از تحمل كردن و بردباری تأكيد بر ساكت بودن دارد حتی وقتی كه قلب با تيغ يا شمشير بريده شده است.

بسيار طبيعی است كه هر كس به دنبال تقويت و تشويق شدن در ازای تلاش خود در جهت انجام كاری می‌باشد. اين يكی از اصولی است كه جامعه ما با آن حركت می‌كند. متخصصين در ازای كار حرفه‌ای‌شان، پول دريافت می‌كنند. معلمين، به شاگردانی كه سخت كار كرده‌اند، نمره‌های بالا می‌دهند و از اين طريق به آنها جايزه می‌دهند. والدين، فرزندان خود را به خاطر تلاش زياد در انجام کاری، تشويق می‌كنند.

ولی كاراته عبارت است از ديسيپلين و نظمی كه در برگيرنده مقدار بسيار زيادی درون انديشی یا خود انديشی است و "خود انديشي یا درون انديشی" بيشتر در رابطه است با "تكذيب ناپذيری يا انكار ناپذيری" تا تشويق و جايزه. متأسفانه بعضی از شاگردان كاراته تنها هنگامی كه می‌دانند استاد در حال تماشا كردن آنهاست، تظاهر می‌كنند كه سخت مشغول تمرين هستند. اين عده، انرژی بيشتری برای جلب توجه استاد صرف می‌كنند تا يادگيری واقعی كاراته. به عبارت ديگر، تلاش آنهاْ "ساكت و بی‌صدا" نيست. چيزی كه اين عده از شاگردان متوجه نيستند اين است كه آنها در كلاس هستند كه كاراته را ياد بگيرند نه اينكه استاد را تحت تأثير قرار دهند. اگر اين شاگردان بيشتر تلاش خود را در جهت جلب توجه استاد قرار دهند (هنگامی كه استاد آنها را تماشا می‌كند) و در بقيه مواقع تنبل و كم كار باشند، اين مسأله بعدها به هر ترتيب در اجرای تكنيك‌ها به وسيله آنها، منعكس خواهد شد. از طرفی بايد بدانيم آنچه كه استادان كاراته در آن تخصص پيدا كرده‌اند، بستگی تام به سعی و تلاشی كه خود آنها در جهت يادگيری به كار برده‌اند دارد، بدون توقع هيچ پاداش، جايزه يا تشويقی. آنها به صورت كاملا مستقل كار كرده‌اند. هر گلی كه در يك جنگل دور دست رشد كند، به همان قدر زيباست كه گلی در جايی برويد كه همه قادر به ديدن و تماشای آن باشند. در حقيقت، بيشتر استادان كاراته، تمرينات خود را در كوههای ژاپن انجام می‌دادند، جايی كه هيچ كس قادر به تماشای آنها و تشويق و پاداش دادن به آنها نبود.

هر بار كه در كاراته "اُس" می‌گوييد، به خاطر داشته باشيد كه الزامی است كه سخت كار كنيد و تحمل و بردباری داشته باشید. اگر هر بار، كلمه "اُس" را از صميم قلب و با افتخار بيان كنيد، می‌توانيد اطمينان داشته باشيد كه در حال انجام كار به درستی و به خوبی هستيد.

راز های کاراته

اعتماد به نفس مهمترین و اصلی ترین محور هنرهای رزمی بوده و از دیرباز مورد تاكید قرار گرفته است. "بودی دارما" مخترع هنرهای رزمی پس از اینكه 9 سال در یك غار به ذاذن (تفكر) پرداخت به این نتیجه رسید كه رابطه بسیار تنگاتنگی بین جسم و روح وجود دارد به طوری كه این ارتباط شدیدا تاثیرگذار بوده و غیر قابل چشم پوشیست. بنابراین برای تقویت روح و روان راهبان معبد شائولین یك روش جسمانی ابداع نمود. این روش در اصل تبدیل شده روش مبارزه حیوانات بود زیرا او معتقد بود "راز حركات عالم در آدم و راه نبرد آدم در عالم را بیاموز" حیواناتی كه بودی دارما از آنها آموخت اینها بودند مار ، ببر ، پلنگ ، درنا، میمون مست ، خرس، اژدها و...

اژدها همان روح و روان بود و در اصل اعتماد بنفس

شاگردان بودی دارما با انجام حركات جسمانی علاوه بر قدرت بدنی از لحاظ معنوی نیز تقویت می شدند. كه بعدها این روش به كنگ فو (طریقت دانایی) مشهور گردید

اما نكته اصلی كجا بود؟ آیا فقط حركات بدنی باعث افزایش اعتماد بنفس می شد و یا چیز دیگری در كار بود؟ راز اصلی در تنفس نهفته بود و در اصل روشهای تنفسی گوناگون باعث تقویت روان می گردید . رازی كه هزاران سال قبل توسط جادوگران و همچنین یوگا كشف شده بود. تنفسهای مشهور به یاما از قبیل پرانایاما و غیره

واقع مطلب این بود كه "هرچه قدر دیافراگم گسترده تر و بزرگتر شود اعتماد بنفس بیشتر می شود" دلیلش را كسی نمی داند!

در زمان اشغال اوكیناوا توسط سامورائیها، كشاورزان و مردم جزیره برای دفاع از حق خود مجبور به یادگیری فنون رزمی از راهبان بودند اما این كشاورزان نه معلومات لازم برای یادگیری تمام فنون را داشتند و نه وقت كافی. راهبهای معبد شائولین بنابه صلاحدید خود چیزهایی را به مردم یاد دادند كه كاربردی و چكیده هنرهای رزمی بود و به تبع مهمترین آن روشهای تنفسی را آموزش دادند.

كنگ فو راهبان دارای 73 هزار تكنیك و تركیب و عكس العمل سازی بود و بیش از 70 روش تنفسی. اما این تعداد فن به حدود 1000 تكنیك و 3 روش تنفسی خلاصه گردیده و به نام كاراته (مبارزه با دستان خالی) مشهور گردید.

در بین 3 روش تنفسی كاراته ، تنفس "ایبوكی " عصاره تمام كنگ فو باستانی و كاربردی و بهترین تقویت كننده قدرت درونی و در نتیجه اعتماد به نفس است.

ایبوكی راز هنرهای رزمی و مظهر یین و یانگ و همچنین انرژی چی یا كی می باشد.

ایبو به معنی ماه و خورشید (مهشید) و كی به معنی انرژیست. ایبوكی یعنی نرمی و سختی ، آرام و خشن و ملایم و تند و یین و یانگ است.

در دو كاتا (فرم مبارزه) ایبوكی به ظهور می رسد:

1- سانچین نوكاتا ( فرم ساعت شنی و مبارزه در سه مرحله)

این فرم توسط گوتامابودا ابداع شده و در طول تاریخ تغییر یافته است اما هدف اصلی نحوه استفاده از ایبوكی می باشد

2- تنشو (دستان شناور)

این فرم كه كمی پیچیده تر از فرم ساعت شنی است توسط بودی دارما اختراع شده است و وقتی اجرا می شود جسم و ذهن شخص كاملا انرژی كی و مفهوم یین و یانگ را درك می كند.

نمامی استادان بزرگ به شاگردان خود انجام مداوم این دو كاتا را گوشزد می نمایند و حتی یكی از آزمونهای اخذ كمربند مشكی اجرای دقیق كاتای تنشو می باشد.

ما در اینجا قصد آموزش كاراته را نداریم اما دانستن ایبوكی بر هر رهرو طریقت دانایی واجب است.

روش انجام ایبوكی

برای انجام ایبوكی هوا به آرامی وارد ریه ها می گردد به طوری كه صدای نفس نباید شنیده شود دستها به آرامی به صورت ضربدری به سمت شانه ها كشیده می شود یعنی دست راست به طرف شانه چپ و دست چپ به طرف شانه راست. با حركت دستان به سمت بالا عمل دم انجام می شود.

بعد ازاینكه هوا كاملا وارد ریه ها شد دستها به مشت تبدیل می شود و هوا با فشار زیاد به قسمت شكم (دیافراگم) وارد شده و در عین حال از ته گلو خارج می شود تاكید می كنم هوا را چنان با فشار به سمت شكم می فرستیم كه عضلات شكم سفت می گردد در عین حال كه به شكم و دیافراگم فشار وارد می شود هوا از ته حلق شروع به خروج می كند (خروج تدریجی). دستان مشت شده به طرف پایین حركت می كند. صدای بازدم بسیار بلند و قدرتیست. بازدم باید صدای نعره و یا خرناس یك ببر یا اژدها را بدهد.

كاراته كارها معمولا ایبوكی را در زیر آبشار و یا در داخل استخر (آب تا بالای سینه) انجام می دهند.

این تنفس سریعا به شما قدرت درونی داده و حتی بدن را گرم می كند. اگر یك خانم وقتی كه مورد تهدید قرار گرفته است ایبوكی را سه بار انجام دهد سریعا قیافه ای ترسناك و خشن پیدا نموده و در عرض چند ثانیه تبدیل به یك ببر ماده می شود. بعد از انجام ایبوكی چنان آرامشی به شما می دهد كه باورنكردنیست.

ایبوكی ملایم:

به این روش رقص هوا در شكم نیز می گویند .در این روش كه الهام گرفته از ایبوكی است دم را انجام داده و وارد شكم نموده و سعی می كنیم هوا را در درون شكم حركت دهیم سعی می كنیم تا شكم كاملا باد شده و بزرگ شود. تلاش می كنیم تا شكم بیش از پیش بزرگ تر شود. انگار كه مسابقه بزرگ كردن شكم گذاشته اند. بعد به نرمی هوا را بیرون می دهیم. این عمل را سه بار یا بیشتر انجام بدید.

یك نصیحت ورزشکاری:

"هروقت فكرتان دچار اغتشاش شد و ضربان قلبتان زیاد شد تنفس خود را كنترل كنید"



 




.: Weblog Themes By Pichak :.


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک